درسنامه آموزشی عربی (1) کلاس دهم انسانی

اَلتَّعایُشُ السِّلْمیُّ
همزیستی مسالمت آمیز

لَقَد کانَتْ رِسالَةُ الْإسلامِ عَلَی مَرِّ الْعُصورِ قائِمَةً عَلَی أَساسِ الْمَنطِقِ وَ اجْتِنابِ أَیِّ إساءَةٍ؛ فَإنَّ اللّٰهَ یَقولُ:
رسالت اسلام با گذشت عصرها بر اساس منطق و دوری از بدی بوده است؛ همانا خداوند می‌فرماید:

﴿وَ لا تَستَوِی الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّیِئَةُ اِدفَعْ بِالَّتی هیَ أَحسَنِ فَإذَا الَّذی بَینَکَ و بَینَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلیٌّ حَمیمٌ﴾ _{فُصِّلَتْ: 34}
«نیکی و بدی برابر نیست {همواره} با بهترین روش، بدی آن‌ها را دفع کن پس آن‌گاه آن کسی که بین تو و بین او دشمنی است، گویا او (که با تو سر دشمنی دارد) با تو دوست و گرم و صمیمی است.»

إنَّ الْقُرآنَ یَأمُرُ الْمُسلِمینَ أَلّا یَسُبّوا مَعبوداتِ الْمُشرِکینَ وَ الْکُفّارِ فَهوَ یَقولُ:
همانا قرآن به مسلمانان امر می‌کند که به معبودهای مشکران و کفار دشنام ندهید پس می‌فرماید:

﴿وَ لا تَسُبّوا الَّذینَ یَدعونَ مِن دونِ اللهِ فَیَسُبّوا اللهَ ...﴾ _{الْأنعام: 108}
«و کسانی که به جای الله می‌خوانند (می‌پرستند) دشنام ندهید که آنها نیز به الله دشنام دهند.»

اَلْإسلامُ یَحتَرِمُ الْأَدیانَ الْإلٰهیَّةَ؛ ﴿قُلْ یا أهلَ الْکِتابِ تَعالَوا إلَی کَلِمَةٍ سَواءٍ بَینَنا وَ بَینَکُم أَلّا نَعبُدَ إلّا اللهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیئاٍ﴾ _{آلُ عِمران: 64}
دین اسلام به همه ادیان احترام می‌گذارد. «بگو ای اهل کتاب به سوی سخنی بیایید که در بین ما و بین شما یکسان است که جز خداوند را عبادت نکنیم و به او شرک نورزیم.»

یُؤَکِّدُ الْقُرآنُ عَلَی حُرّیَّةِ الْعَقیدَةِ: ﴿لا إکراهَ فِی الدّینِ…﴾ _{الْبقرة: 256}
قرآن به آزادی عقیده تأکید می‌کند: «هیچ اجباری در دین نیست....»

لا یَجوزُ الْإصرارُ عَلَی نِقاطِ الْخِلافِ وَ علَیَ العُْدوانِ، لِأَنَّهُ لا ینَتفَِعُ بِهِ أَحَدٌ؛ وَ علَیَ کُلِّ النّاسِ أَن یَتعایَشوا مَعَ بَعضِهِم تَعایُشاً سِلْمیّاً، مَعَ احْتِفاظِ کُلٍّ مِنهُم بِعَقائِدِهِ؛
اصرار بر نقاط اختلاف و دشمنی جایز نیست. زیرا کسی از آن سود نمی‌برد؛ و بر همۀ مردم است که با حفظ عقادیشان با یکدیگر همزیستی مسالمت‌آمیزی داشته باشند،

لِأَنَّهُ ﴿کُلُّ حِزبٍ بِما لَدَیهِم فَرِحونَ﴾ _{^{الرّوم: 32}}
زیرا «هر گروهی(فرقه‌ای) به آن چه دارد خوشحال است.»

اَلْبِلادُ الْإسلامیَّةُ مَجموعَةٌ مِنَ الشُّعوبِ الْکَثیرَةِ، تَختَلِفُ فی لُغاتِها وَ أَلْوانِها.
سرزمین‌های اسلامی مجموعه‌ای هستند از ملت‌های زیاد که در زبان‌ها و رنگ‌هایشان اختلاف دارند.

قالَ اللّٰهُ تَعالَی: ﴿یا أَیُّها النّاسُ إنّا خَلَقْناکُم مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنثَی وَ جَعَلْناکُم شُعوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفوا إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَ اللهِ أَتقاکُم﴾ _{اَلْحُجُرات: 13}
خداوند بزرگ و متعال فرمود: «ای مردم همانا شما را از مرد و زنی آفریدم و شما را ملت‌ها و قبیله‌هایی قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید همانا گرامی‌ترین شما نزد خداوند باتقواترین شما است.»

یَأْمُرُنا الْقرآنُ بِالْوَحدَةِ. ﴿وَ اعْتَصِموا بَحَبْلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقوا …﴾ _{آلُ عِمران: 103}
قرآن ما را به وحدت امر می‌کند. «و همگی به ریسمان خداوند چنگ بزنید و پراکنده نشوید...»

یَتَجَلَّی اتِّحادُ الُْأَمَّةِ الْإسلامیَّةِ فی صُوَرٍ کَثیرَةٍ، مِنهَا اجْتِماعُ الْمُسلِمینَ فی مَکانٍ واحِدٍ فی الْحَجِّ.
اتحاد امت اسلامی در شکل‌های زیادی، از جمله اجتماع مسلمانان در مکانی واحد در حج جلوه‌گر می‌شود.

اَلْمُسلِمونَ خُمْسُ سُکّانِ الْعالَمِ، یَعیشونَ فی مِساحَةٍ واسِعَةٍ مِنَ الْأَرضِ مِنَ الصّینِ إلَی الْمُحیطِ الْأَطلَسیِّ.
مسلمانان یک پنجم ساکنان جهان هستند در مساحتی وسیع از سرزمین چینی تا اقیانوس اطلس زندگی می‌‌کنند.

قالَ الْإمامُ الْخُمَینیُّ رَحِمَهُ اللّٰهُ: … إذا قالَ أَحَدٌ کَلاماً یُفَرِّقُ الْمُسلِمینَ، فَاعْلَموا أَنَّهُ جاهِلٌ أَوْ عالِمٌ یُحاوِلُ إیجادَ التَّفرِقَةِ بَینَ صُفوفِ الْمُسلِمینَ.
امام خمینی که رحمت خداوند بر او باد فرمود: هرگاه سخنی را بگوید که بین مسلمانان را تفرقه بیاندازد پس بدانید که او نادان است یا عالمی است که برای پراکندن اختلاف بین صف‌های مسلمانان تلاش می‌کنند. **

وَ قالَ قائِدُنا آیَةُ اللّٰهِ الْخامنئیّ: مَن رَأَی مِنکُم أَحَداً یَدعو إلَی التَّفرِقَةِ، فَهُوَ عَمیلُ الْعَدوِّ.
و رهبر ما آیت الله خامنه‌ای فرمودند: هر کس از شما کسی را ببیند که به تفرقه دعوت می‌کند پس او مزدور است.

لغات جدید

اِحتَرَمَ: احترام گذاشت	تَفَرَّقَ: پراکنده شد	قائِم: استوار، ایستاده
اِحتِفاظ: نگاه داشتن	لا تَفَرَّقوا: پراکنده نشوید	سَبَّ: دشنام داد
إساءَة: بدی کردن	جازَ: جایز است	سُکّان: ساکنان
اِستَوَی: برابر شد	حَبل: طناب «جمع: حِبال»	سِلمْیّ: مُسالمت آمیز «سِلْم: صلح»
أَشْرَکَ: شریک قرار داد	حُرّیَّة: آزادی	سَواء: یکسان
اِعتَصَمَ: چنگ زد (با دست گرفت)	حَمیم: گرم و صمیمی	عَلَی مَرِّ الْعُصورِ: در گذر زمان
أَکَّدَ: تأکید کرد	خِلاف: اختلاف	عَمیل: مزدور «جمع: عُمَلاء»
أُنثَی: زن، ماده	خُمْس: یک پنجم	فَضْل: برتری، فزونی
أَلّا: که ن ... أَلّا نَعبُدَ: که نپرستیم (أَنْ+لا+نَعبُدُ)	دَعا: فرا خوانْد، دعا کرد «یَدعونَ: فرا می‌خوانند»	لَدَی: نزد «لَدَیْهِم: دارند»
أَیُّ إساءَةٍ: هرگونه بدی، هرگونه بی ادبی	ذَکَر: مرد، نر	مَعَ بَعض: با همدیگر
تَجَلَّی: جلوه گر شد	فَرِحٌ: شاد	مِنْ دونِ اللّٰهِ: به جای خدا، به غیر خدا
تَعارَف: یکدیگر را شناختن «لِتَعارَفوا: تا یکدیگر را بشناسید.»	فَرَّقَ: پراکنده ساخت
تَعایَشَ: همزیستی داشت «أَن یَتَعایَشوا تَعایُشاً سِلْمیّاً: که همزیستی مسالمت آمیز کنند.»	قائِد: رهبر

عَیِّنِ الصَّحیحَ وَ الْخَطَأَ حَسَبَ نَصِّ الدَّرسِ

 

1- یَجوزُ الْإصرارُ عَلَی نِقاطِ الْخِلافِ وَ الْعُدوانِ، لِلدِّفاعِ عَنِ الْحَقیقَةِ. نادرست
پافشاری بر نقاط اختلاف و دشمنی برای دفاع از حقیقت جایز است.

2- رِسالَةُ الْإسلامِ قائِمَةٌ عَلَی أَساسِ الْمَنطِقِ وَ اجْتِنابِ الْإِساءَةِ. درست
پیام اسلام بر اساس منطق و دوری از بدی کردن استوار است.

3- عَلَی کُلِّ النّاسِ أَن یَتعایَشوا مَعَ بَعضِهِم تَعایُشاً سِلْمیّاً. درست
بر همه مردم واجب است که با یکدیگر مسالمت‌آمیز همزیستی کنند.

4- لِبَعضِ الشُّعوبِ فَضلٌ عَلَی الْآخَرینَ بِسَبَبِ اللَّونِ. نادرست
برخی از ملت‌ها به علت رنگشان بر بعضی دیگر برتری دارند.

5- رُبعُ سُکّانِ الْعالَمِ مِنَ الْمُسلِمینَ. نادرست
یک چهارم ساکنان جهان مسلمان هستند.

اِخْتَبِرْ نَفْسَکَ

تَرجِمِ الْأَفعالَ الثُّلاثیَّةَ الْمَزیدَةَ، وَ اکْتُبْ بابَها.

ماضی	مضارع	امر	مصدر	باب
تَعامَلَ: داد و ستد کرد	یَتَعامَلُ: داد و ستد می‌کند	تَعامَلْ: داد و ستد کن	تَعامُل: داد و ستد کردن	تَفاعُل
عَلَّمَ: یاد داد	یُعَلِّمُ: یاد می‌دهد	عَلِّمْ: یاد بده	تَعْلیم: یاد دادن	تَفعیل
کاتَبَ: نامه نگاری کرد	یُکاتِبُ: نامه نگاری می‌کند	کاتِبْ: نامه نگاری کن	مُکاتَبَة: نامه نگاری کردن	مُفاعَلَة
أَجْلِسْ: نشست	یُجْلِسُ: می‌نشیند	أَجْلِسْ: بنشین	إِجْلاس: نشاندن	إفعال

حِوارٌ: فی صالَةِ التَّفتیشِ بِالْجَمارِکِ

در گروه‌های دو نفره شبیه گفت‌و‌گوی زیر را در کلاس اجرا کنید.

(فی صالَةِ التَّفتیشِ بِالْجَمارِکِ) (گفت‌و‌گویی در سالن بازرسی گمرک)
شُرطیُّ الْجَمارِکِ پلیس گمرک	اَلزّائِرَةُ زائر
اِجلِبی هٰذِهِ الْحَقیبَةَ إلَی هُنا. این چمدان را این جا بیاور	عَلَی عَینی، یا أَخی، وَلٰکِنْ ما هیَ الْمُشکِلَةُ؟ به روی چشم، ای برادرم، ولی مشکل تو چیست؟
تَفتیشٌ بَسیطٌ. بازرسی ساده	لا بأَسَ. اشکالی ندارد.
عَفواً؛ لِمَن هٰذِهِ الْحَقیبةُ؟ ببخشید، این چمدان برای کیست؟	لِأُسرَ تی. برای خانواده‌ام.
اِفتَحیها مِنْ فَضلِکِ. لطفا آن را باز کن.	تَفَضَّلْ، حَقیبَتی مَفتوحَةٌ لِلتَّفتیشِ. بفرمایید، چمدانم برای بازرسی باز است.
ماذا فی الْحَقیبَةِ؟ چه چیزی در چمدان است؟	فُرشاةُ الْأَسنانِ و الْمَعجونُ وَ الْمِنشَفَةُ وَ الْمَلابِسُ … مسواک و خمیر دندان و حوله و لباس‌ها ....
ما هٰذَا الْکِتابُ؟ این کتاب چیست؟	لَیسَ کِتاباً؛ بَلْ دَفْتَرُ الذِّکرَیاتِ. کتاب نیست؛ بلکه دفتر خاطرات است.
ما هٰذِهِ الْحُبوبُ؟ این قرص‌ها چیست؟	حُبوبٌ مُهَدِّئَةٌ، عِندی صُداعٌ. قرص‌های آرام بخش، من سر درد دارم.
هٰذِهِ، غَیرُ مَسموحَةٍ.  این غیر مجاز است.	وَ لٰکِن أَنا بِحاجَةٍ إلَیها جِدّاً. اما من واقعاً به آن‌ها نیاز دارم.
لا بأَسَ. اشکالی ندارد	شُکراً. متشکرم
اِجمَعیها وَ اذْهَبی. آن‌ها را جمع کن و برو.	فی أَمانِ اللّٰهِ. در امان خدا.

التَّمارین